Personal

Je peuter voorbereiden op een operatie: hoe dan?

4 oktober 2017
Little Boomerang

Zenuwen

 

Een paar weken geleden lag ik op maandagavond huilend met buikpijn in mijn bed. Heel stoer had ik de dagen ervoor tegen vrienden en familie geroepen: ”of ik zenuwachtig ben voor die operatie van Floris? Welneee joh. Het is een routine ingreep voor die artsen. Komt allemaal wel goed”.
Zo zenuwachtig was ik de avond ervoor dus wel. Want wat de operatie ook mag zijn: je kindje in een blauw ziekenhuis jasje met een infuusje in zijn arm, op een witte operatie-tafel is een beeld die niemand werkelijkheid wilt zien worden. Mijn kleine mannetje onder narcose, ik vond het opeens zo’n eng idee. Ik had heus wel vertrouwen in alle specialisten maar stel nou eens dat dit die ene keer zou worden dat het niet goed zou gaan? Dat hij niet wakker zou worden? Je begrijpt, geslapen heb ik die nacht niet.

Nuchter zijn

Waar ik me de weken voorafgaand aan de operatie erg druk over heb gemaakt is het feit dat hij nuchter moest zijn. We moesten ons om 09.30 melden in het ziekenhuis, en vanaf 12 uur s’snachts mocht hij niks meer eten. Tot 08:00 s’ochtends mocht hij wat appelsap drinken. Nu is Floris een kindje die METEEN wilt eten als hij wakker wordt. En dat is natuurlijk prima, dus wij zitten om 07:00 al aan de boterhammen met pindakaas. Maar nu mocht dat dus niet…. En ik was enorm bang dat hij al om 06:00 wakker zou worden. Sporadisch gebeurt dit en dat zou wel een hele lange ochtend worden…

Netflix

Wij hadden tot 2 weken voor de operatie Floris nog nooit voor een scherm of TV gezet.
Niet nodig, vonden wij. Maar wetende dat de operatie eraan zat te komen en hem afleiden met voorlezen waarschijnlijk geen zin zou hebben, zijn we Netflix gaan introduceren.

Gelukkig greep Mickey Mouse hem meteen aan. De concentratie-boog werd van 2 seconde langzaam 10 minuten. Ik hoopte dus enorm dat we hem hiermee konden afleiden tot een uur of 09.00. Dan zouden we vertrekken naar het ziekenhuis.

Hoe het ging

Uiteindelijk heeft Floris het super goed gedaan. Alsof hij het aanvoelde werd hij om 23.30 wakker. Super fijn, zo konden we hem nog een papfles geven, wat hij normaal allang niet meer krijgt. Dit ”cement” zou er wel voor zorgen dat hij niet om 07:00 alweer honger had.

Uiteindelijk werd hij pas om 07:30 wakker. We hebben rustig Mickey Mouse en Nijntje met hem gekeken en wat appelsap gegeven. Rond 08:30 zijn we met z’n allen gaan douchen, wat natuurlijk ook 1 groot feest was.

Toen we om 09:00 vertrokken hadden wij trouwens wel intense behoefte om te ontbijten. Ik had stiekem boterhammen gesmeerd omdat ik het zo zielig vond als hij ons wel zag eten. Die hebben we dus om de beurt stiekem opgegeten. Eenmaal in het ziekenhuis aangekomen was er zoveel afleiding dat Floris vergat dat hij honger had. De speelhoek was ingericht met zoveel nieuw speelgoed, dat hij zich daar goed heeft vermaakt.

Hij heeft geen seconde gepiept of gevraagd om iets, zo hard was hij aan het spelen. Geweldig hoor, hoe de artsen en zusters daar in het ziekenhuis op inspelen.

Naar huis

We mochten dezelfde dag weer naar huis, waar hij is losgegaan op alles wat eetbaar was. We moesten een beetje voorzichtig zijn natuurlijk omdat zijn maag helemaal leeg was. Als je gelijk teveel eet word je misselijk en dat is niet handig na een narcose. Ik ben begonnen met het geven van fruit: bananen en avocado’s, en wat soepstengels. Verder had ik linzensoep gemaakt wat natuurlijk vullend is maar niet heel zwaar. In de avond toen het goed ging, is hij aan de pasta gegaan. Bergen en bergen ;-).

In je vluchttas: wat neem je mee als je in het ziekenhuis gaat bevallen? (en wat is super overbodig)
De week van Merel: veel me-time, laatste keren en verwerking

Gerelateerde berichten

Geen reacties

Plaats een reactie