Tips & Tricks

niet overleggen maar opvoeden!

3 oktober 2017
opvoeden

Opvoeden; het is niet iets wat je zomaar even doet. Toen ik zwanger was wist ik precies hoe ik het allemaal ging aanpakken. Maar toen werd mijn baby een peuter met een eigen karakter en pakte de praktijk toch net iets anders uit dan de theorie.

Opvoeden

Als je het woord ‘opvoeden’ als zoek opdracht geeft in google kom je in een oerwoud van pedagogische informatie terecht. Je kunt naar talloze cursussen en komt honderden tips tegen die je kunnen helpen bij de aanpak van je puber peuter. Door je knieΓ«n gaan en op ooghoogte met je kind praten. Niet straffen zoals op de gang zetten of op een nadenk stoel -dan sluit je ze buiten- maar praten met je peuter. Je kind zelf keuzes laten maken -hallo pipo de clown outfit- en ga zo maar door. Gaan we misschien wat te ver en moeten we het heft weer in eigen hand nemen?

Gaan we te ver in onze moderne benadering van opvoeden?

Volgens Dorine Hermans en Els Rozenbroek wel. Ze schreven een boek met jawel: opvoed adviezen. Zij vinden dat ouders te lief zijn voor hun kinderen, te begripvol. Onderhandelen met een kleuter? Nee! Het juiste antwoord op zijn vraag ‘waarom mag dat niet?’ is: ‘omdat ik het zeg!’ Een baby die de hele nacht huilt? Oordopjes in en het kind in de verste hoek van het huis leggen, aldus tante Do en tante Els. Klinkt ideaal hoor maar in de praktijk? Ik heb het geprobeerd en hou vol maar ik krijg van mijn welbespraakte kleuter op het antwoord ‘omdat ik het zeg’, te horen: ‘waarom zeg jij dat dan?’ uhmm nou…. en daar ga ik, hop de discussie aan. Mijn baby langer laten huilen dan 10 minuten is me ook nooit gelukt.

Geef dat kind nog een slokje jenever

Dorine Hermans (tante Do) en Els Rozenbroek (tante Els) zijn twee moeders van in de vijftig en schreven een hilarisch boek ‘Geef dat kind nog een slokje jenever’, dat bijna in de boekhandel ligt. In dit boek gaan ze in tegen de moderne opvoed inzichten. Het boek is ontstaan doordat zij de jeugd van tegenwoordig te beschermd vinden. Volgens hen gebeurt dit al voor de geboorte en eigenlijk zit er wel wat in. Een kleine opsomming van wat je allemaal wel en niet doet als je kind er nog niet eens is: bevalligscursussen, borstvoedingscursussen, draagdoekcursussen, geen druppeltje alcohol, geen krummeltje blauwe kaas en geen ieniemienie hapje sushi. Na de geboorte moet de borstvoeding lukken, want flessenkinderen zijn sowieso verloren, aldus Tante Do en tante Els.

Boosdoener is de pil

En dit alles komt volgens de twee tantes door de pil. “de huidige generatie ouders is zo onzeker omdat ze bewust kinderen kreeg. Ze voelen zich voor alles verantwoordelijk omdat ze kozen voor kinderen”. De tantes omschrijven het grappig en herkenbaar. Ze stellen dat deze keuze voor het krijgen van kinderen eigenlijk te groot is. “Aan zo’n enorm project begin je alleen als je het gevoel hebt dat je de betrokkene een plezier doet. Zo worden ouders dus in de rol gedwongen van gastvrouwen en heren die hun kinderen hebben uitgenodigd op een feest. Als de gasten zich niet uitbundig amuseren, hebben de ouders gefaald.”
Nou wellicht wat zwart wit maar ok, ik geef toe, ik herken het wel een beetje. We willenΒ  dat onze kinderen ALTIJD blij en gelukkig zijn en dat ze niks tekort komen. Misschien overdrijven we wel, vervelen kan soms ook best eens goed zijn, ookal ogen ze dan niet zo heel gelukkig. Nu ik erover nadenk zie ik mezelf gistermiddag de hele klei voorraad uit de kast trekken om dit 10 minuten later weer om te ruilen voor plakkaatverf. Na een half uur hebben ze gekleid en geverfd en zijn ze bezig met een puzzel. Ik peuter tijdens het puzzelen de klei van de grond en ben druk in de weer met het schoonmaken van de verfkwasten en het drogen van de kunstwerken.

Tijdgebrek

De dames schrijven dat een van de problemen is dat we tegenwoordig ‘te lief’ zijn. Dit komt dan weer door het probleem van tijd. We hebben er te weinig van. Beide ouders werken waardoor we ons weer schuldig voelen en daarom vinden we veel goed. Na een lange werkdag hebben we geen zin meer in ellelange discussies over het opruimen van je schoenen, het eten van de broccoli, en het tijdstip waarop ze naar bed moeten. Al vraag ik me af hoeveel puf je hier nog voor hebt als je een thuisblijf moeder bent. Ik probeer ook na een lange dag nog steeds consequent te zijn maar eerlijk is eerlijk ‘I pick my battles’. Ik ga voor de Broccoli en zet die schoenen zelf wel even in de gang en onderhandel over het naar bed gaan.

Conclusie

De conclusie van de dames kan ik me wel in vinden: “Je moet maling hebben aan de gangbare opvoedadviezen, al is het maar omdat die elke paar jaar veranderen. Ik denk dat het goed is om uit het enorme oerwoud aan informatie de tips te halen die bij jou en je kindje passen en wellicht moeten we niet vergeten dat we gewoon ons gezonde verstand kunnen inzetten. Iedereen is anders dus doe het lekker zoals je het zelf wilt doen.

 

 

 

 

Date-night: hoe vind je de perfecte oppas?
Voor het eerst naar de basisschool HELP!

Gerelateerde berichten

1 Reactie

  • Reageren Beugel: De week van Marije... Staken, beugel en de peuterspeelzaal 9 oktober 2017 at 06:57

    […] LEES OOK: “Niet overleggen maar opvoeden” […]

  • Plaats een reactie